قدغن

 

   آ بی دریا ، قدغن 

     

 شوق تماشا ، قدغن
         

 عشق دو ماهی ، قدغن
            

  با هم و تنها ، قدغن
                

   برای عشق تازه ، 
                  

    اجازه بی اجازه...

  پچ پچ و نجوا ، قدغن
    

رقص سایه ها ، قدغن
      

  کشف بوسه ی بی هوا
          

   به وقت رویا ، قدغن
                

                      برای خواب تازه ،
                  

                                                                 اجازه بی اجازه...
  

  در این غربت خانگی
     

                       بگو هرچی باید بگی
         

                                     غزل بگو به سادگی
          

     بگو ، زنده باد زندگی
                

                           برای شعر تازه ،
                      

                                            اجازه بی اجازه...
   از تو نوشتن ، قدغن
       

                                          گلایه کردن ، قدغن
       

                                                  عطر خوش زن ، قدغن
             

                                                                    تو قدغن ، من قدغن
                     

  برای روز تازه ،
            

              اجازه بی اجازه...

 


 

 

 

/ 1 نظر / 12 بازدید
الهه

در آن دوران در ایرانشهر همه روزش چو شبها تار همه شبها ز غم سرشار نه در روزش امیدی بود نه شامش را سحرگاه سپیدی بود نه یک دل در تمام شهر شادان بود خورک صبح و ظهر و شام ماران دو کتف اژدهک پیر مدام از مغز سرهای جوانان این جوانمردان ایران بود جوانان را به سر شوری است توفان زا امید زندگی در دل ز بند بندگی بیزار و این را اژدهک پیر می دانست از اینرو بیشتر بیم و هراسش از جوانان بود