کاج

درختی که سبز ماند












 

ماه رمضان رسید و ما به‌هم نرسیدیم! نه پارسال و نه امسال، قسمت نشد که افطارِ دسته‌‏جمعی کرده، «اَللّهُمَّ لَکَ صُمْتُ»(2) از شماها بشنوم و سحر برایتان «اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ مِنْ بَهائِکَ بِاَبْهاهُ...»(3) بخوانم!

ماهی رسید که گرسنگی و مختصری تلخی دارد. اما رحمت خدا و تربیت دنیا برای شما می‏آورد. ماهی که نمونه کوچکی از زندگی واقعی و سرمشقی از راه پیروز شوندگان است.

امیدوارم اگر من امسال نیستم و در زندان دعایتان می‏کنم، شما موفق و شاد باشید. رحمت و رضای خدا و سلامتی و توانائی نصیبتان بشود و قدر این ماه مبارک را بدانید.

مختصری گرسنگی و بی‏حوصلگی می‏کشید. اما به معده و مزاجتان استراحت و اجازه می‏دهید به‌خانه تکانی داخلی بپردازد و زهرها و زیادی‌ها را بیرون بریزد. طولی نمی‏کشد که به افطار به آزادی غذا می‏رسید. به خودتان تبریک می‏گوئید که عرضه به‌خرج داده، توانسته‏اید بر مشکلِ روزه و بر نفس مسلّط شوید. دیگران چنین قدرت و عرضه‏ای ندارند. ناراحتی روزه بالاخره فراموش می‏شود. اما اصلاح جسم و تقویت روحیه و اراده و ثواب آخرت برایتان باقی می‏ماند. حضرت امیر(ع) می‏فرمود:

«لِلصّومِ فَرْحَتانَ عِنْدَالاِفطارِ وَ عِنْدَ لِقاءِالله »(4)

برای روزه دو لذّت است، با روزه گرفتن، حیوانیت و اسارتِ شکم و شهوت را از خود دور می‏کنید و در عوض به خدا نزدیک می‏شوید. برای آنکه با شکمِ سیر و زندگیِ راحت، آدم بی‏خیال و غافل و تنبل می‏شود. ولی گرسنگی و احتیاج، شخص را بیدار و هوشیا می‏کند. فکر باز می‏شود و ذوق شکفته می‏شود. صفا و روحانیت زنده می‏شود. از طرف دیگر ناتوانی خود و احتیاجمان را به نعمت‏ها و نیروهای خدا کاملاً حس می‏کنیم. یک «لاحَولَ وَ لاقُوَّةَ اِلاَّ بِالله» (4) که از روی احساس و اعتقاد بگوئیم، ثوابش صد چندان بیشتر است.

اما شب؛ باز برنامه معمول یازده ماهه را بهم می‏زنید. برای اطاعت خدا خود را از اسارتِ راحت‏طلبی و غفلتِ خواب بیرون می‏آورید. در دل شب که سایرین خفته و مثل مرده‏اند، ولی نظام آفرینش برقرار و بیدار است، شما هم بیدار می‏شوید تا خدا را به‌یاد آورید. او را شکر و تسبیح کنید و به‌راز و نیاز بپردازید. برای بینواها و محروم‏ها و مرده‏ها دعا کنید.

سعی کنید نمازهایتان را اول وقت بخوانید. بعد از افطار یا ظهر؛ یک حزب قرآن بخوانید، غیبت نکنید، دروغ نگوئید، بدی کسی را نخواهید و به کسی بدی نکنید. از گناه‌های گذشته توبه کنید. پیِ معرفت و تحصیل علم بروید...

هفته‏ای یک شب سعی کنید دعای افتتاح را تمام یا نصفه با هم بخوانید و به معنایش توجه کنید.

شب‌های احیا را فراموش نکنید که ممکن است شب قدر باشد و مقدّراتِ سال و عمرمان عوض شود.

 

خلاصه آنکه این ماه، ماه عبادت، تربیت و انشاءالله رحمت است.

یازده ماه از سال برای خودمان می‏خوریم و می‏دویم و می‏خوابیم، یک ماه را از خود و از مردم بریده به طرف خالقمان برویم و از پیش او به طرف مردم و خودمان بیائیم.

خدا یار و نگهدار شما

 

 

بازرگان - 12/10/1342

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٥/٢۸ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ توسط نظرات () |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت